Bergen kimdir Biyografisi

0

Acemi Dergi Okurları, bu paylaşımımızda Bergen kimdir?, Bergen nereli?, Bergen kaç yaşında?, Bergen nerede oturuyor?, Bergen evi nerede? , Bergen Evli mi? , Bergen Burçu ne? Bergen Sevgilisi kim ? , Bergen Telefon numarası , Bergen twitter hesabı, Bergen instagram hesabı gibi Bergen ile ilgili geniş bir şekilde bilgileri siz kıymetli okurlarımıza vererek Bergen ile ilgili birden çok bilgiyi sizlere aktaracağız.

Mutsuz aile hayatı, fakirlikle geçen yıllardan sonra hastalıklı bir aşkın pençesindeyken de dimdik duran, sağ gözünde parıltılı bandajı ile Arabesk Müziğin Kraliçesi olan Bergen’in hayat kıssasıdır.

İtiraf etmeliyim, onu yazmak çok zordu. Bayana yönelik şiddeti, bayan cinayetlerini her gün kınadığımız günümüzün geçmişi o kadar eski ki… Bir bayan olarak bu döngünün hiç değişmediğini görmek daima çok acı! Öte yandan aşık olduğumuzu zannettiğimiz bu adamların meftunu olmak da…

Bergen’i, sesi elbette bir yana, nasıl bu kadar sevdiğimizi anladım sanırım. Evet, bir yanı her seferinde bir biçimde içinde eksik kalmış hisleri tamamlayan bu adama karşı koyamasa da, bu hastalıklı bir hal alsa da, bir yanı her şartta ayağa kalkmayı bilmiş. Her seferinde geri dönmek hayatından çalmış olsa da, yaşama karşı verdiği savaş, ne olursa olsun hiç vazgeçmeyişi, kendini küllerinden doğuruşu da takdire şayan.

Hepimiz yazgımız ve özgür irademiz ortasında ince bir çizgide gide gele sürdürüyoruz ömrü. Birimizin eksiği başkasında anlaşılmayacak derecede tamsa, bu bizi daha yanlışlı yapar mı, bilemiyorum. Bildiğim bir şey varsa, bayan olmak güçsüz olmak demek değil. Ve hepimizin bu dünyaya geliş sebebi varsa, sonunda ömrünü gencecik bir yaşta yitirmiş olsa da, Bergen bunun en ünlü örneği.

Düzgün ki doğdun Bergen…

Çocukluğu

Bergen, 15 Temmuz 1959’da, Mersin’de Sabahat Çakır ve M. S. Sarılmışer çiftinin kızları olarak dünyaya geldiğinde ailesi, ona ‘Belgin’ ismini verdi. Doğum tarihi kimi kaynaklarda 16 Temmuz 1960 olarak geçse de, yakınları tarafından açılmış resmi onur sitesinde gerçek bilginin 15 Temmuz 1959 olduğu, kimliğinde ise doğum tarihinin bir yıl büyütülerek 15 Temmuz 1958 yazdığı açıklanmıştı.

Bergen, boşanmış bir anne babanın çocuğu olarak büyüdü. Annesi ebe, babası da boyacıydı. Bir ortaya gelmişler; fakat bu evlilik sürmemişti. 1966’da, boşanmanın akabinde annesi Sabahat Hanım, Bergen’i de alarak Ankara’ya yerleşti.

Bergen, ilkokula burada Yenimahalle Yunus Emre İlkokulu’nda başladı. Çok zeki bir çocuktu ve müziğe de yetenekliydi. Mandolin çalıp müzik söylüyordu. Öğretmenlerinin teşviki ile konservatuar imtihanlarına girdi. İlkokul biter bitmez imtihanı birincilikle kazanarak Ankara Devlet Konservatuarı Piyano Bölümü’ne girdi. Lakin maddi yetersizlikler okulu devam ettirmesine engeldi. Bir de yetenekliydi evet; lakin bu işin disiplininden de hoşlanmamıştı. O piyano ve viyolonsel çalmak değil, müzik söylemek istiyordu. Notalar başını karıştırıyordu. 2 yıl devam edebildiği okulu sonunda maddi yetersizlikler sebebiyle bırakmak zorunda kaldı.

PTT’de bir iş bulmuştu; lakin memuriyete yaşı tutmuyordu. İşte mahkeme kararı ile yaşı bundan sebep büyütüldü. Ve işte burada çalışırken birinci defa aşık oldu…

Birinci aşk, birinci tokat

Bergen’in gözlerini aşka açtığı birinci isim taksi sürücüsü Yalçın’dı. Ona çok aşıktı; ancak Yalçın cephesinde durum pek o denli değildi. Zorla Bergen’e sahip oldu. bergen’in gözlerini öylesine kör etmişti ki, yaşadıklarının büyük şeyler olduğunun ayırdına bile varamıyordu. O, bunların hepsinin aşkının bir kesimi olduğunu zannediyordu tahminen ya da buna inanmak istiyordu. Nihayetinde şimdi gencecikti.  Ve Yalçın, sonunda karşısına ‘Ben oburuyla evleniyorum.’ demek için çıktı.

Bergen, iliklerine kadar sarsıldığını hissediyordu artık. Lakin elinden de bir şey gelmiyordu. Sesine yansıyan arabesk ruhuyla her şeyi olduğu üzere, yazgısı diye kabulleniyordu. Artık yıkılmış bir genç bayandı. Lakin bir yandan da vazgeçmeyen, dimdik duran bir kadın! Mutsuz aile hayatı, fakirlikle geçen yıllar derken tahminen de bu adam tutunacak bir daldı; ancak o da çok çabuk kırılmıştı. Her ne kadar canı yansa da, hayata devam etmenin manasını çocuk yaşlarda çözmüştü. O da devam etti.

Kalbinin kuzeyi ise, yeniden müzik söylemeyi gösteriyordu…

Birinci sahnesi

1977’de arkadaşlarıyla eğlenmek için bir pavyona gitmişlerdi. Hayatında her şey başından beri Türk sinemalarından izlerle ilerliyordu. Artık de o anlardan biriydi. Arkadaşlarının ısrarı üzerine sahneye çıkıp müzik söyledi. Sesinden taşan acı, içinden de taşıyordu; Batsın Bu Dünya’yı sahnede tüm benliğiyle söylüyordu. Hissederek. Yerin sahibi Bergen’deki ışığı çabucak fark etmişti ve ona bir teklifte bulundu.

İstediği aslında daima müzik söylemekti. Sahne hayatı işte böylelikle başlamış oldu. Yalnızca sesi değil, hoşluğuyla de dinleyenleri etkilemişti…

Bütün büyük isimlerin bir sahne ismi vardı. Büyük hayalleri olduğuna nazaran, onun da bir sahne ismi olmalıydı. Gazetede Norveç’in Bergen kentinden bahseden bir haber gördüğünde, Bergen’i sahne ismi olarak düşlemiş ve çok sevmişti. İşte Belgin, bu türlü Bergen olmuştu…

Adana’dan sahne teklifi aldı ve hayatının istikametinin değişeceğinden habersiz yola çıktı…

(Halis Serbes ile nişan)

Büyük aşkı ile birinci müsabaka

Ne olduysa Adana’da oldu ve yeniden burada son bulacaktı her şey…

Yaralarını müzik söyleyerek sarmayı öğrenmiş, Yalçın’dan sonra da kimse girmemişti hayatına. Artık sahneye çıktığında karşısına kurulup gözünü ondan bir an bile ayırmadan izleyen ‘Kömür gözlü adam’ yani Halis vardı. Bergen’in ise aslında umuru değildi. Halis, her gece usanmadan kulise çiçek gönderiyor Bergen de çöpe atıyordu. Bir gün başına attı çiçekleri. Halis, karşısında neredeyse ağlamaklıydı. Bu adam mı karartacaktı sahiden bu hoş bayanın hayatını? Halis gurur yapmıştı, uzun bir müddet pavyona uğramadı. Lakin çiçekler muntazaman gelmeye devam ediyordu. Bir gün karta, ‘Beni tanısan seversin.’ Yazmıştı. İşte o gün Bergen, o çiçekleri çöpe atamadı…

Bergen’in bir büyük hayali vardı; otomobil almak istiyordu. Sonunda taksitle de olsa hayali gerçek olmuştu. Lakin daha cilt cilt senetleri dururken yanıp kül oldu. Halis işte o anda yine göründü. Evvel arabayı söndürmeye çalıştı, akabinde da ‘Üzülme, ben sana yenisini alırım.’ dedi. Bütün bunların bir kurgu olduğunu, her şeyin zati Halis’in planı olduğunu öğrendiğinde artık delicesine, öldürücü bir aşkın pençesindeydi. Ve büyük aşk, bu senaryonun üstesinden geldi.

Akabinde bir öteki senaryonun perdesi aralandı…

Evlendiler

Evet, evlendiler. Bergen çok memnundu. Lakin çok geçmeden şiddet başladı. Tekraren dayak yedi ve her seferinde aşkı uğruna sustu. Lakin Halis ortada konuta gelmiyordu. Bunların bir tertibe girmesinden sonra aslında evliliklerinin de bir senaryo olduğunu öğrendi. Halis esasen evliydi ve üstelik 3 tane de çocuğu vardı. Nikah memuru, evlilik cüzdanları, her şey düzmeceydi.

Kaçıp Ankara’ya dönmüştü. 1979’da, takımında Bülent Ersoy, İbrahim Tatlıses üzere özel isimlerin olduğu bir gazinoda uvertür olarak sahne alıyordu. O devir annesi ile oturduğu meskende yangın çıkmış, her şeyini kaybetmişti. Ona yardıma gelen kişi yeniden Halis oldu. ‘Üzülme!’ diyordu. Bu sefer yangını yeniden onun çıkarmış olabileceği aklına gelse de, ‘Ben yapmadım.’ Diyordu. İnandı ya da inanmadı; lakin minnet ve aşk döngüsü tekrar alevlendi.

Evlilikleri yalandı; fakat sevgilerinin gerçek olduğuna ikna olmuştu. Bu hastalıklı bir bağdı aslında. Tahminen Bergen de farkındaydı. Lakin ne onla oluyordu ne de onsuz. Üstelik Halis de meczup üzere seviyordu. Yıllar sonra hayatını Yavuz Hakan Tok’un kaleme aldığı kitapta da yer verdiği üzere, yeğenine şöyle demişti:

“Bazen beşerler hiddetli sever, ölesiye sever, yaşadıkları berbat olaylar sevgisinden bir şey götürmez.”

Buna öylesine inanıyordu ki, Halis ne yaparsa yapsın, hiddeti ne kadar çoğalırsa çoğalsın, Bergen daima ona dönüyordu.

Halis, boşanacağını söylüyordu ve boşandı da. Artık sahiden evlenebilirlerdi. Fakat bir koşulu vardı Halis’in; Bergen’in sahneye çıkmasını istemiyordu. Zati sahnede görüp sevdiği bayanın artık müzik söylemesini istemiyordu… Bergen öylesine tutkundu ki, yeniden gözü görmedi. Kabul etti ve bu sefer gerçek bir nikahla, 9 Ocak 1982’de evlendiler. Bergen, günlüğüne ‘Evlendim’ diye yazmıştı. Keyifli hissediyordu muhakkak ki.

Meskeninin bayanı olmuştu. Lakin Halis tekrar eski ömrüne dönmüştü. Peşi sıra hengameler, şiddet… Sonunda dayanamadı ve bu defa kaçıp İzmir’e gitti. Tekrar sahnedeydi. Bu artık bir inada dönmüştü. Halis sahneye çıkmasına deliriyor, Bergen de inadına çıkıyordu. Bu Bergen’in kaçtığı Halis’in kovaladığı bir bağlantıya dönmüştü. Hiddet sonunu aştı ve Halis, Bergen’e ‘Üç gün sonra bütün gazeteler senden bahsedecek.’ demişti.

Dediği üzere oldu. Gazeteler Bergen’den bahsediyordu…

Manşetlerde Bergen

Halis, o vaktin parası 500 bin lira ile bir kiralık katil tutmuştu. Kiralık katil, 31 Ekim 1982’de, sahne çıkışında Bergen’in hayatını değiştirecek o hamleyi yaptı. Elindeki kezzap dolu kovayı Bergen’e yanlışsız savurdu. Yüzünde, bedeninde evvel bir sıcaklık, akabinde şiddetli bir yanma hisseden Bergen’in iki gözü de görmüyordu. Halis yeniden oradaydı…

Bergen’in bedeninin neredeyse tamamı yanmıştı. Devrin ünlü bir estetisyeni, yüzünü eski hoş haline getirmek için bir dizi fiyatsız ameliyat yaptı. Gazetelere ‘Türkiye’nin Tara’sı tekrar yaratılıyor…’ başlıkları atılmıştı. Sol gözü vakitle görme yetisini geri kazanmış; lakin sağ gözü maalesef kurtarılamamıştı. Lakin bu bahtsız olay, onun ömründe şöhretin başlangıcı manasını taşıyordu…

Hastanede 45 gün geçirdi. Bir hayal görmüştü hasta yatağında; Müslüm Gürses ile ‘Tanrı İstemezse’ müziğini söylüyorlardı. Müziğin en çok,

“Cehennem ateşi ahirette olur

Sen beni dünyada ateşe attın…” kısmını derinden hissediyordu. Bu hayal ve çok daha fazlası gerçek olmak üzereydi…

Artık bütün gazeteler Bergen’in acıklı öyküsünden bahsediyordu. Kesim bu acıyı kullanma fikrini sevmişti. Halis hapisteydi ve Bergen İstanbul sahnelerinde müziklerini söylüyordu…

Sahneye sağ gözü üzerine taşlı bantlar, bazen güneş gözlüğü takarak, saçları ile kamufle ederek çıkıyordu. Bu imajı ile giderek bir ikon olmuştu. Tüm sosyete sahne aldığı salonu doldurmak için sıradaydı.

Birinci albümü ‘Şikayetim Var’ı sıcağı sıcağına 1982’de yaptı. LP olarak kaydedilen bu plak, 1986’da MC olarak tekrar basıldı. Akabinde 1983’te ‘Kardeşiz Kader’ albümünü tekrar LP olarak kaydetti. 1985 ve 1990’da MC olarak tekrar basıldı. 1985’te ‘İnsan Severse’yi LP ve MC olarak kaydetti ve albüm 1999’da CD olarak yine basıldı…

Acıların Bayanı Bergen

1986, şöhretinin tepe yaptığı yıl oldu. LP ve MC olarak kaydettiği ‘Acıların Kadını’ albümü o denli çok satmıştı ki, Sezen Aksu’nun ‘Git’ albümünü bile gerisinde bıraktı. Sonra birinci ve son sinema sinemasında oynandı. Elbette onun da ismi ‘Acıların Kadını’ idi ve Bergen’in hayatını anlatıyordu. Ömrünü bir de sinemayla pekiştirerek sunmuştu. Artık halk, onu mutlaka ‘Acıların Kadını’ olarak tanımıştı.

Halis ile de değişen bir şey olmadı ortalarında. Enteresandır; lakin Bergen’in aşkını bu olay bile bitiremedi. Bu süreçte yalnızca kısa bir müddet görmemişti onu. Sonra ziyaret etmeye başlamış ve muhtaçlıklarını da karşılamıştı. Öte yandan şöhreti artık ülkenin sonlarını aşmıştı. Hayalinin bile ötesinde sahneler alıyor, Bülent Ersoylar, İbrahim Tatlısesler ile birebir sahneyi paylaşıyordu.

Bergen, Arabesk Müziğin gerçek sesi ve tıpkı vakitte yüzüydü artık. Hayallerindeki şöhrete kavuşmuştu. Altın Plak ve Altın Kaset Ödülleri’ni aldı. Gözünün eksikliği ruhunun en büyük yarasıydı. Yaşadığı acılar dinmiyordu; fakat o, sonunda gerçek manada onu kör eden adamla görüşmeyi hiç bırakmadı.

Ve o, bunun ismine daima aşk dedi…

İkinci kere mevtten döndü

Adana’da sahne aldığı bir geceydi. Sahne çıkışı yerin fotoğrafçısı tarafından bacağından 6 defa bıçaklandı. Sonraki gün gazeteler yazıyordu:

“Ünlü sanatçı, ikinci defa vefattan döndü.”

Bunu yapan kişi, tabirinde Bergen’i şöhret olmak için bıçakladığını söylemişti…

Bergen ise, artık korkmuyordu ve müzik söylemekten de vazgeçmiyordu. Yaralanmasından birkaç gün sonra hiçbir şey olmamış üzere sahnedeydi. ‘Beni yıldıramazlar!’ diyordu.

1988’de yurtdışı turnelerine de başladı. Halis ise hala hapisteydi ve görüşmeye de devam ediyorlardı. Ve yılın sonunda Halis mahpustan çıktı…

Tekrar bir ortada

Halis’in mahpustan çıkmasıyla Bergen de sahnelere veda etti ve Mersin’de tuttukları meskende yaşamaya başladılar. Magazine birlikte memnunluk pozları veriyorlardı. Lakin huylu huyundan vazgeçmedi ve çok geçmeden şiddet geri döndü.

Bu sefer boşandılar. Bergen için bu kere büsbütün bitmişti. Gazetelere ‘Artık mutlulukların kadınıyım’ diye röportajlar veriyor sahnede ise tekrar ‘Acıların Kadını’ olarak devleşiyordu. Arabeskin Kraliçesi idi. Albüm kayıtlarına son hız devam ediyordu kaldığı yerden. Müzik söyleyerek güzelleşmeyi öğreneli çok olmuştu.

O ne kadar iyileşse de, bahtım dediği adam yakasını bırakmıyordu…

Bergen öldü

14 Ağustos 1989’da, Kayseri’deki bir konserinin akabinde konutuna gitmek için taksiye binmişti. Yanında annesi de vardı. Şehirlerarası yolda geriden gelen bir otomobil direksiyonu kırarak önlerine geçti. Bu, Halis’ten oburu değildi. Konuşmak için Tarsus’ta, bir dinlenme tesisinde durdular. Halis, Bergen’i tekrar ikna edeceğinden öylesine emindi ki…

Şiddetli bir tartışmanın içinde buldular kendilerini. Bergen bu defa dönmemekte kararlıydı. Kararını kelamına de yansıtarak ‘Sana dönmeyeceğim!’ dedi. Bu, Bergen’in dudaklarından dökülen son sesti. Halis cebinden çıkardığı bir silahla, Bergen’i sabaha karşı, şehirlerarası bir dinlenme tesisinde, çok sevdiği o adam tarafından, sırtından tam 6 defa ateş edilerek öldürüldü. Bergen’in ağzına dolan kan, ağır ağır boynuna gerçek akıyordu. Tüm mola yeri sessiz çığlıklar atıyor da, kimsenin elinden bir şey gelmiyordu.

Bergen, daha 30’unu bile doldurmamıştı. O gün oracıkta tahminen de başlatmanın bir yolunu hiç bulamadığı hayatına, mukadderatına ahlar vahlar edile edile veda etti. Üstelik o ahlar, tekrar Bergen’e aitti…

Onu artık hiçbir şey geri getiremezdi elbette. Lakin en azından Halis cezasını çekmeliydi. 15 yıl mahpusu istendi. Fakat uygun hal indirimi ile yalnızca 7 ay mahpus yattı. Cezasının bitimi ise, akrabaları tarafından cezaevi önünde kurban kesilerek kutlandı.

Bergen’in cenazesine ise, müzik topluluğundan kimse katılmadı. Bir avuç insan Tarsus’ta, onu son seyahatine uğurladı. Mezarlığı ise ya rahat verilmezse dehşetiyle demir parmaklıklı yapılmıştı. Muhakkak ki dehşet, öldükten sonra da bitmiyordu…

Hastalıklı bir aşkın peşinden gitse de şiddetli geçen bütün anların akabinde dimdik durmayı bilen, ne olursa olsun hayata küsmeyen, kısacık hayatına kocaman bir müzik tutkusu sığdıran bir Bergen geçti bu dünyadan…

Âlâ ki…

[email protected]

Not:

Biyografisini okumak istediğiniz bireyleri lütfen bizimle paylaşın.

Instagram:

(Visited 17 times, 1 visits today)
Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Bu web sitesi deneyiminizi geliştirmek için çerezleri kullanır. Bununla iyi olduğunuzu varsayacağız, ancak isterseniz vazgeçebilirsiniz. Kabul etmek Mesajları Oku