Barış Akarsu kimdir? Biyografisi

0

Acemi Dergi Okurları, bu paylaşımımızda Barış Akarsu kimdir?, Barış Akarsu nereli?, Barış Akarsu kaç yaşında?, Barış Akarsu nerede oturuyor?, Barış Akarsu evi nerede? , Barış Akarsu Evli mi? , Barış Akarsu Burçu ne? Barış Akarsu Sevgilisi kim ? , Barış Akarsu Telefon numarası , Barış Akarsu twitter hesabı, Barış Akarsu instagram hesabı gibi Barış Akarsu ile ilgili geniş bir şekilde bilgileri siz kıymetli okurlarımıza vererek Barış Akarsu ile ilgili birden çok bilgiyi sizlere aktaracağız.

Cem Karaca’nın veliahtı, müzikle kısacık hayatını doldurmuş, yeterliliği yoluna parlak taşlar olarak döşemiş Anadolu Rock’un sürmeli çocuğu Barış Akarsu’nun hayat hikâyesidir…

28 yaşında hayata veda eden gencecik bir vücut ve bu kadar kısa bir yaşama sığdırılmış dolu dolu bir müzik seyahati. Sonra gerisinde kalan söylenmemiş şarkılar… Yazarken aklımdan daima bunlar geçti. Bilinen, yaşanan ve inanılanın tersine Rock müziğin çok öteki da yapılacağını savunan, kalbini uygunluğa adayan bir genç adam, Barış Akarsu!

Girişin sonu da Barış’ın resmi sitesindeki son yazısının bitiminden gelsin istiyorum artık:

‘Kaptan Barış Sparrow’dan sevgilerle…’

Çocukluğu

Barış, 29 Haziran 1979’da, Zonguldak’ta, Hatice ve Selahattin Akarsu çiftinin oğlu olarak dünyaya geldi. 1979 yılını UNESCO, ‘Çocuk Yılı’ olarak ilan etmişti. Babası Selahattin Beyefendi de oğlunun ismini dünyaya barış getirmesini dileyerek ‘Barış’ koymuştu.

Ailesi, Barış çok küçükken Amasra’ya göçtü. En çok kumsalda arkadaşlarıyla bir ortada olmaktan memnun olan bir çocuktan gençliğe yürüdü. Boşanmış bir ailenin çocuğu olarak büyüyen Barış, bir balıkçı ve tatil kasabasında geçen çocukluğunda dedesinden balıkçılığı öğrendi. Dedesiyle daima denize, balık tutmaya giderdi. Bir gün kendisine ilişkin bir teknesi olmasının hayallerini kurarak büyüyordu. Büyüdüğü kasaba ruhunu da büyütüyor, yeterli bir insan olmasının temellerini atıyordu. Burası için şöyle diyecekti:

“Amasra’nın o denli bir yapısı vardır ki, ister istemez denize karşı haykırmak gelir içimden.”

Müziğe de şimdi çocuk yaşında merak sarmıştı. Yıllar sonra elinde blok flütle sokaklarda dolaştığını anlatacaktı. Babası, oğlunun bu merakını karşılıksız bırakmamış, ona saz ve org almıştı. Vakitle Amasra’ya gelen müzisyenlerden mızıka, klavye ve gitar çalmayı öğrenmişti. Yeteneğinin yanında bu durum müziğe olan ilgisini de arttırıyordu. Ve Barış en çok gitar çalmayı sevdi.

Müzik zevki de gelişiyordu elbette. 70’ler ve 80’lerin rock, hardrock ve heavy metal kümelerini dinledikçe biçimini da belirliyordu. Ve yıllar sonra bir rocker adamın nasıl olması gerektiğini ve bunun için yapacaklarını şöyle anlatacaktı:

“Yıllardan beri yaptığımız en büyük yanlıştır bizim; rocker adam geride durur, cooldur, soğuktur, yalnızca kendilerine çalarlar. Daima geride kalma üzere bir fikir olur. Kendimizi kilitledik kapının gerisine. Yalnızca kendimiz üzere olan insanlara kendimizi verdik. En büyük yanlış buydu ve diğer beşerler türedi, pop müzik türedi. O kabuğu kıracağım ve rock müzik yapacağım, ‘Biz de varız’ diyeceğim.”

(Annesi ile)

Eğitim hayatı ve müzikte birinci adımlar

Barış, ilkokul, ortaokul ve lise eğitimini büyüdüğü bu kasabada tamamladı. 4 yıl basketbol ve hapkido yapan Barış, lise eğitimi devam ederken bir yandan da Amasra Yelken Kulübü’nde profesyonel olarak yelken sporu ile ilgileniyordu. Vakit zaman küçük heykelcikler de yapıyordu. Dedesi ile yakaladığı balıkları ve hamur işi pişirme konusunda da güzel bir aşçılığı olduğunu söylemek mümkündü. Amasra’ya gelen müzisyenlerden çalmayı öğrendiği enstrümanların ona yüklediği müzik tutkusu ile artık yürüyeceği yolun farkındaydı…

Müzikle bu kadar yakından tanıştıktan ve içindeki yeteneği hissettikten sonra gitarını aldı ve hayallerinin peşinde nihayet yıllar içinde İstanbul’a varacak seyahatin birinci durağı Antalya’ya gitti. Burada animatörlük yaptı, müzisyen olarak çalıştı. Ankara’da bulunduğu bir devirde barmenlik yapan Barış, İstanabul’dan evvelki son durağı Karadeniz Ereğlisi’ne giderek barlarda müzik söylemeye, lokal radyo ve televizyonlarda programlar yapmaya başladı. Buradaki seyahati dört yıl sürdü…

Akademi Türkiye periyodu

Barış, çaldığı her yerde sesi, müziği, usulü ve tutumları ile çok seviliyordu. İçinde bulunduğu periyot televizyonlarda müzik yarışlarının olduğu ve çok sevildiği bir periyottu. Arkadaşları bu müsabakalardan birine katılması konusunda çok ısrarcıydı. Lakin Barış bahse pek sıcak bakmıyordu. Lakin Akademi Türkiye başlayacağı vakit bu müsabakaya katılmak istediğine karar verdi. Televizyonda müsabakanın müracaata çağırdığı fragmanlar dönüyordu. Barış, gazetedeki müracaat formunu doldurdu; fakat göndermedi. Tarihin dolmasına iki üç gün kala bilgisayardan bir form doldurdu ve onu gönderdi. Ve geri aradılar. Evvel seçmeler için geldi, döndü. Ve nihayet seçildi.

İşte İstanbul macerası bu türlü başladı…

Verdiği bir röportajda bu müsabakaya katılmasının sebebinin verdiği eğitim olduğunu açıklıyordu. Şandan dansa, bağlantıdan diksiyona, İngilizceden ekranda nasıl duracağına kadar pek çok eğitim aldı. Buradan tam donanımlı bir eğitim aldığını ve bu biçim eğitim takviyeli müsabakaların âlâ beşerler, güzel müzisyenler yetiştirdiğini düşünüyordu.

Yarış sürecinde içten halleri, mütevazı duruşu, sesi, müziği ile epey dikkat çekmişti. Amasra, onu gururu bilmişti. Karadeniz Ereğli halkı da takviyesini esirgemiyordu. Ve evet, Barış müsabakanın birincisi oldu…

Temmuz 2004’te biten yarışın birincisine vaat ettiği mükafatlar, albüm ve milletlerarası yarışlara kapılar aralamaktı. Lakin bu hususta yaşanan problemler kelamların yerine getirilmesini aksattı. Öte yandan da Barış o kadar çok sevilmişti ki, şimdi albümü olmadan epeyce geniş bir hayran kitlesi vardı ve albüm çıkarması da dört gözle bekleniyordu. Müsabakanın bitiminden birinci albümün çıkışına kadar geçen kısa bir vakitte Barış, 200’ü aşkın konser verdi.

Ayrıyeten daima istediği üzere sonunda ömrünü İstanbul’a da taşımıştı…

Birinci albüm: Islak Islak

Barış, albümü için çok heyecanlıydı. Bir an evvel çıksın diye çok çalışıyordu. 31 Aralık 2004’te Serdar Öztop’un yapımcılığında Seyhan Müzik’ten çıkan albümüne ‘Islak Islak’ ismini vermişti. Üslubu ile Cem Karaca’ya çok benzetilen, zati kendisinin de idolü olan Barış, çok sevilen bu müziğe cover yapmayı bilhassa tercih etmişti. Cem Karaca’nın lisanlara pelesenk bu müziğini söylediğinde en az onun kadar sevildi. Artık ‘Islak Islak’ denildiğinde akla Cem Karaca ile birlikte geliyordu…

2005 yılı içinde albümden ‘Islak Islak’, ‘Kimdir O’, ‘Amasra’ ve ‘Mavi’ isimli müziklere klip çekti.

İkinci albüm

İlgi gören birinci albümünün akabinde ikinci albüm için çalışmalara başlamıştı. 3 Ağustos 2006’da ‘Düşmeden Bulutlarda Koşmam Gerek’ ismini verdiği albümü çıkardı. Bir tanesi cover, 10’u yeni müziklerden oluşan bu albüm de çok sevildi. Albümdeki ‘Yeter Be’ ve ‘Ben’ isimli müzikler Barış’ın imzasını taşıyordu. Ayrıyeten ‘Vurdum En Tabana Kadar’ ve ‘Yaz Demedim’ müziklerine da klip çekti.

Bir röportajında albümün ismi ve müziği için şunları söylemişti:

“Müzik bir şey anlatmalı, benim için müzik yalnızca aşktan ibaret değil. Toplumsal bir olgu. Ben sadece karşı cinse değil, öteki şeylere de aşığım. Gözümüzle göremediğimiz hoşlukları de fark etmek ve ettirmek istiyorum. Albümün ismini arkadaşlarla birlikte koyduk. ‘Düşmeden Bulutlarda Tutunmak İstiyorum’ diyoruz. Bulutlarda tutunmak zordur ve yaşadığımız dünyanın kuralları da bulut üzere. Yaşamak da güç, tutunmak da güç. O bulutlarda yürümek için çabalamak gerekiyor. Çalıştığın vakit bulutlarda bile yürüyebiliyorsunuz. Bütün zorlukların altından kalkabiliyorsun. Bu da bu türlü bir şey. Düşmeden bulutlarda koşmak gerek.”

Artık müziklerinin yanında onu televizyon dünyası da bekliyordu…

(Merve Sevi ile)

Yalancı Yarim

Barış, albüm çalışmaları ve konserlerinin yanında hayranlarının karşısına sonunda bir dizi oyuncusu olarak çıktı. 2006’da, Star TV’de başlayan ‘Yalancı Yarim’ dizisinin Alfonso Tarık karakterine can veren Barış, müzik ve spordaki muvaffakiyetinin yanında oyunculukta da kendini göstermişti. O denli ki sete Barış için gelen oyuncu koçuna bile gerek kalmamıştı. O artık Alfonso Tarık olarak da anılıyordu…

Dizi için söylediği ‘Otomobil Uçar Gider’ müziğiyle başlayan Yalancı Yarim’in çekimleri Barış’ın doğum gününde başlamıştı. Birinci kısım bir trafik kazası ile başlıyordu. Alfonso Tarık, takla atan bir otomobilin içinden sağ kurtuluyor ve sonra Merve Sevi’nin hayat verdiği karakter Naz ile tanışıyorlardı. Naz, güçlü hoş kız, Tarık da onun sürücüsüydü. Bu ikilinin kaçınılmaz aşkı, izleyiciyi ekrana kilitlemişti.

Sevilen albümler, sevilen bir dizide başrol ile beğenilen bir oyunculuk… Muhtemelen her şey Barış’ın hayallerinin bile ötesindeydi…

(Murat Göğebakan ile Kral TV Görüntü Müzik Ödülleri’nden)

Mükafatları

Elbette müzik omurundaki muvaffakiyetleri mükafatsız kalmadı. O, Rock müzik yapmanın, sesini duyurmanın peşinde başarılı adımlar atıyordu. Akademi Türkiye Birincilik Ödülü’nün akabinde mükafatlar peşi sıra geldi. Güya bardak bugüne dek dolmuş da, artık muvaffakiyet olarak taşıyordu…

Olay FM’den ‘En Âlâ Çıkış Yapan Rock Sanatçısı’ mükafatını alan Barış, 2005’te Future Dergisi’nin yaptığı ankette, ‘2005 Yılın En Çok Sevilen Rock Sanatkarı Ödülü’ne layık görüldü. Turuncu Medya Küme Tertip Altın Nota Müzik Ödülleri’nde ‘En uygun Pop Rock’ mükafatı ve akabinde İstanbul Üniversitesi Bilişim Ödülleri’nde ‘Cem Karaca Özel Ödülü’nü aldı. Daha sonra bir ‘Cem Karaca Özel Ödülü’ de Expo Kanal’dan geldi.

USDER (Uluslar ortası Sıhhat, Eğitim ve Toplumsal hizmetler Derneği), toplumsal kalkınma ve dayanışmaya verdikleri ehemmiyet derecesine nazaran müzisyenlere mükafatlar veriyordu. Barış, Rock kolunda Birincilik Ödülü’ne layık görüldü.

Ve devrin en özel ödüllerinden Kral TV Görüntü Müzik Ödülleri’nin 13.’sünde, 2006’da, En GÜZEL Rock Müzik kolunda ‘Rock Müzik En Düzgün Sanatçı Ödülü’nü aldı. Dizi setinden koşturarak yetişmiş, mükafatı başarılı bir isim olan Murat Göğebakan’dan almıştı.

FERSA, 2007-2008’de, Barış’ı ‘En Uygun Müzisyen’ mükafatına layık gördü.

Kısa müzik seyahatine unutulmaz bir muvaffakiyet ve 9 ödül kazandırdı…

Barış Akarsu öldü

Hayatında her şey yolunda gidiyordu. 6 aydır farklı olduğu kız arkadaşı Zeynep Koçak’ı saymazsak. Ki onunla da 2007’de doğum günü vesilesiyle bir ortaya gelmişlerdi.

Zeynep ve Barış, Zeynep Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Alaplı Meslek Yüksek Okulu İşletme Programı Bölümü’nü kazanıp kente geldiğinde, Barış da Karadeniz Ereğlisi’nde müzik yapıyordu. Burada tanıştılar. Zeynep 2003’te mezun oldu. Onlarınki hoş bir aşktı. Daha sonra ortaya çıkan bir bilgiye nazaran, Eylül 2007’de nişanlanmak üzere tarih belirlemişlerdi. Fakat o elim kaza yaşandı…

Barış, dizinin son çekimleri için bir müddettir Bodrum’daydı. Diziden rol arkadaşı Cavit Çetin Güner’in anlatımına nazaran, Barış 13.00’da dizide söyleyeceği müziğin kaydı için stüdyoya girdi. 15.30’da, hayranları ile bir ortaya geldi. Buradan sonra akşamki doğum günü partisi için gelen sevgilisi Zeynep ve arkadaşları Nalan Kahraman’ı almaya havaalanına gitti. Akşama evvel Kervansaray Otel’de bir kutlama yapılacak, akabinde gece yarısı teknede olacaklardı. Barış’ın DJ olarak sahne alacağı bu parti fiyatlıydı. 100 YTL fiyat belirlenen partinin geliri lösemili çocuklara bağışlanacaktı.

Havaalanından konukların aldı. Doğum günü için yola çıkmışlardı. Otomobilde üç kişiydiler. Dizinin çekiminin başlamasının üzerinden tam bir yıl geçmişti. 29 Haziran 2007 Cuma akşamı saat 22.30 sularında Bodrum’a 5 kilometre arada bulunan Torba Kavşağı’nda bir yıl evvelki kaza sahnesinin birebiri yaşandı. Şoför koltuğunda Zeynep vardı ve bu defa yaşanan bir dizi çekimi değildi. 24 yaşındaki Zeynep ve 37 yaşındaki Nalan Kahraman, olay yerinde can verdi. Barış için hala bir umut vardı ve Özel Bodrum Hastanesi’ne kaldırıldı.

Barış, hastaneye getirildiğinde kalbi durmuştu. Acil serviste yapılan müdahalenin akabinde tekrar atmaya başladı. 5 gün süren ağır bakımda, dua ve umut dolu o bekleyişin akabinde acı haber geldi. Barış’ın durduğunda tekrar atmaya başlayan kalbi, bu defa tüm müdahalelere karşın atmadı. 4 Temmuz 2007 Çarşamba günü saat 20.10’da hayata gözlerini kapasa da, Barış, aslında o gün o kazada, doğum gününde ölmüştü. Üstelik bu anın canlandırmasını bile dizide rol icabı yapmıştı. Fakat bu defa hiçbiri rol değildi. Direktör bu defa ‘Kestik!’ demedi ve bitti. Mevt haberi saat 23.10’da açıklandı. Arkasında üzülen insanların yanında boynu bükük notalar, söylenmemiş müzikler bıraktı…

28 yaşındaydı…

Vefatının akabinde

Müziğini sevenler, müziğini sevmese de uygunluğuna şahit olanlar, olmasa da buna inananlar, herkes çok üzgündü. Kısacık ömrüne kocaman bir sevgi sığdırmıştı. Cenazesi, doğduğu gün üzere yeniden bir Cuma gününde, çok sevdiği Amasra’da toprak oldu. Mezar taşına Barış’ın söylediği şu kelam kazındı:

“Kalbinizden sevgiyi hiç eksik etmeyin, zira sevgi her şeyin anahtarıdır ve paylaştıkça çoğalır.”

Ardındankalbinin hoşlukları yansımaya devam etti. Müziği daima dönüp dönüp çaldı. Babası, kesinlikle Barış’ın hayatını anlatacakları bir kitap yazacaklarını anlatmıştı ve şöyle diyordu oğlunun akabinde:

“Oğlumu en çok kumsalda arkadaşlarıyla birlikte olmak memnun ederdi. Ailesi olarak müzik ve dizi çalışmaları nedeniyle yanında yer alamadık. Fakat, oğlum her vakit onu desteklediğimizi bilirdi.”

Ve pek çok şey yapıldı vefatının akabinde. Yalnızca kitap değil, ona yakışır pek çok şey…

Vefatıyla Yalancı Yarim dizisi de yeni hazırladığı albüm de yarım kalmıştı. Ocak 2008’de, 28 yıllık hayatından kesitlerle dizide söylediği müziklerden oluşan bir derlemeyi de içeren belgesel DVD çıkarıldı. Tankut Öktem, Barış’ın 3 metrelik heykelini yapmaya koyulmuştu. Fakat çalışması sırasında vefat etti. Heykeli yardımcıları tamamladı ve 4 Temmuz 2008’de, mevt yıl dönümünde Birinci Barış Akarsu Kültür ve Sanat Festivali’nde Amasra’ya dikilerek halka açıldı. Amasra’ya konan bu heykelin yanında her bir köşesinde de Barış daima yaşamaya devam etti.

Akademi Türkiye periyodunda hayranları tarafından bir küme kurulmuştu: B.A.G. Yani ‘Barış’ı Anlayanlar Kümesi.’ Onlar Barış’ın akabinde da çalışmaya devam etti. Röportajlarını İngilizceye çevirerek daha çok insanın onu tanımasını sağladılar ve yardım kampanyalarını sürdürmeye çalıştılar.

Yaşanan kazada yanılgı yalnızca şoförün değildi, kavşakta da sorun vardı. Kavşağın tamiri Aralık 2009’da başladı ve buraya ‘Barış Kavşağı’ ismi verildi.

2008’de, yarım kalan albümü ‘Ayrılık Vakitsiz Gelir’ ismi ile çıkarıldı ve çıktığı gün öteki iki albümünün toplam satışlarını geçti.

Barış’ın ağabeyi bildiği Metin Sözüçetin, 2009’da ‘Barış Akarsu’lu Yıllar’ ismini verdiği kitabını altı aylık bir müddette yazmıştı. Fakat kitabın basılması için Barış Akarsu Kültür ve Yardımlaşma Derneği’nin kurulmasını bekledi. Zira geliri buraya harcansın istiyordu. Aileden hiçbir vakit dayanağını esirgemeyen Haluk Levent ve Barış’ın kuzeni Serkan Kökdemir tarafından 2018’de kurulan bu derneğin akabinde Amasra’da Kültür Park’taki Barış Akarsu heykelinin çabucak yanına dernek binası kurdular. Kitap da Ağustos 2018’de yayımlandı.

Barış gerçek bir istekli örneğiydi. Konserlerinin bir kısmını kesinlikle sessiz sedasız lösemili çocuklara bağışlardı. Vefatının akabinde Yusuf Sami Atılgan, Barış Akarsu tarafından kendisine yapılmış sessiz bir yeterliliği anlatmıştı. O vakit bu biyografi o öykü ile son bulsun:

“Üniversiteyi yeni kazanmıştım. Babamın pek durumu yoktu, ben de biraz para biriktirmek için yazın Bodrum’ gittim. Bir arkadaşım bir yerde çalışıyordu, ben de orada işe başladım. Onu birinci kere orada gördüm. Sahneye çıkıyordu, daha yeni yeni tanınıyordu fakat. Sabah oldu, sahnesi bitti, yanımıza geldi; ‘Dostum gel otur, gel!’ dedi. Ben utana sıkıla ‘Abi iş var.’ dedim. Ya2 gel sen, sonra yaparız birlikte.’ dedi. Oturdum ‘Kimsin bakalım sen, ismin ne?’ dedi. ‘Yusuf’ dedim. ‘Ekmek kuyunun tabanındadır Yusuf.’ dedi. Gülümsedim. ‘Okuyorum abi, para lazım.’ dedim. ‘Aferin!’ dedi, iyi geceler bile demeden gitti. Sonra çabucak hiç selam bile vermeden 2 ay geçti.

Ben babamı kaybettim abi orada çalışırken. Memlekete gittim. Mersin’e. Baktım kalabalıkta biri var, siyah deri mont, gözlüklü. Yaklaştı yanıma, ‘Olur Yusuf olur. Hayat bu, kuyudan çıkmaya çaba et sen daima.’ dedi. Gitti. Kardeşime bir zarf bırakmış, içinde biraz para ve bir mektup var, bir de banka hesap cüzdanı. ‘Bütün eğitim masrafların bana ilişkin, kimseye kelam etmek yok.’ Etmedim abi, kimseye bir şey demedim. O günden sonra abim, babam, her şeyim oldu o benim. Evlendim, oğlum var bir tane, ismi Barış.”

(Yusuf Sami Atılgan)

Gencecik ruhu, düzgünlük taşıran kalbi, gönül verdiği müziği, müzikleriyle bir Barış Akarsu geçti bu dünyadan…

Düzgün ki…

Damla Karakuş

[email protected]

Not:

Biyografisini okumak istediğiniz bireyleri lütfen bizimle paylaşın.

Instagram:

(Visited 15 times, 1 visits today)
Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Bu web sitesi deneyiminizi geliştirmek için çerezleri kullanır. Bununla iyi olduğunuzu varsayacağız, ancak isterseniz vazgeçebilirsiniz. Kabul etmek Mesajları Oku